Ik merk, tot mijn grote schaamte, dat fotograferen her en der er niet echt meer van komt, zo in het huwelijksseizoen. Mijn excuses én belofte dat dat na oktober helemaal weer goed komt. Ondertussen amuseer ik me erg tussen al die leuke koppels en families. Bedankt iedereen!
Ann en Jan, niewsgierig, zeiden jullie? Deze speciaal voor jullie .. nog een tweetal weekjes en ze komen er aan!
Bij het aankomen bij het stadhuis van Veurne was deze reflectie wel de laatste die ik verwachtte.
Buidskindjes mee op locatie, ik heb het steeds een behoorlijke uitdaging gevonden. Een extra onvoorspelbare factor om rekening mee te houden. Of, om van te profiteren, natuurlijk. Want ik hou al niet van een koppel helemaal in de plooi, en de kindjes mogen daar gerust losjes bijgedrapeerd. Spontaniteit wil ik zien! En die komt, altijd, na een paar stijve poses. Meestal is het prachtig en héél soms is het er een beetje over.
Gelukkig zegt men op de plaats waar deze foto genomen is bijna nooit neen. Deze kerel deed het wél. Iederéén die in de kerk was ging staan. Hij kruiste de armen bleef zitten. En ik, die een zwak heb voor dwarsliggers, gaf hem de aandacht waar hij om vroeg.
