Archief voor Seizoen
Wondermeersen 2

Hoe de zon de omgeving in rep en roer kan zetten terwijl de bomen nog sparen voor bladeren.
Guur weer
Laatst hebben we een dorp bezocht, mijn maatje en ik. Helemaal impulsief een lusje gemaakt vanuit Kallo, met hulp van een dame uit café Polderzicht.
We hebben dus dat dorp bezocht, dat maatje en ik. We hebben ons voortbewogen, schoorvoetend en ook met vaste tred. Rennend weg van de leegte en ook strompelend over het niet begrijpen, schuifelend oveweldigd. De oren bevroren door de snijdende wind. Dankjewel Weergod, omdat we het zo het minder konden horen, het gedreun van de deuren, het gieren van de stilte, de verbeelding van andere passen in de straat. Trillende handen die tikken tegen een raam, om het wat verder open te duwen. Een nieuwe piste nemen, halt houden bij wat ons weer hoop geeft en ons snel uit de voeten makend als het niet zo blijkt. Jij bangerik – ik banger ik. Belachelijk korte afstanden met de wagen afleggen.
Tot stilstand komen in nummer 5, nog een thee. De thee drinken met veel stilte, verslagen door een gebrek aan woorden en een teveel aan emotie verontschuldigen we ons bij elkaar. “Unheimlich”, weet hij nog uit te brengen, “de Duitse taal heeft overal een woord voor”.







