Hopelijk is de man op dit plaatje voor niemand herkenbaar..
Archief voor Smakelijk
Jason
Noem hem niet beloftevol, niet getalenteerd of goed. Noem hem niet de beste chef van Oost-Vlaanderen. Hij kijkt je dan vertwijfeld aan. In zijn hoofd is hij nog een kleine Westvlaming die gewoon ‘zijn best doet’.
En dat staat hem, die no nonsense. Als ik Olly Ceulenaere de liefste van de topchefs noemde, en deze niet de beste wil zijn, mag Jason Blanckaert dan de titel van de mooiste?
Zéér binnenkort start elders op wordpress een fijn internationaal project. Een project waar ik momenteel hart en ziel in leg. Het project draait om drie grote heren, een fotograaf brengt hun creaties in beeld, twee schrijvers voorzien in de tekst. Ik ben één van diegenen die de inkt op papier zet. Zoals komende tijd zal blijken is het een béétje onmogelijk om mijn camera thuis te laten.
Vedett
Wat doet deze vedet in deze ruimte?
Een verhaal dat binnen de twee weken uitgebreid vervolgd wordt.
Elisabeth José Warren
Eergisteren waren we te gast bij Elisabeth en José. We kennen hen via lets waar we in de redactie zetelen.
Het ging zo: elke maand stelt een lets-lid een receptje voor in het e-zine. Een schrijver schrijft en de fotograaf, die fotografeert.
Elisabeth die had wat voor ons, en als we er toch waren voor de foto, mochten we ineens mee-eten.
Wie er ook was, was Warren. En hij hield van de vleesrolletjes én van de camera!
Het was een erg gezellige avond, en dat hoort, want lets dient niet alleen voor het uitwisselen van diensten en goederen maar zorgt er ook voor dat je héél wat fijne mensen ontmoet.
Soep van geroosterde pompoen met kaneel
Zoals jullie net konden lezen zat de eerste pompoen van het seizoen in het biopakket! (en volgende week weer eentje, een ander kleurtje dan)
Voor 4 personen verzamel je: 600 g pompoen in blokjes, 6 eetlepels olijolie, zout en zwarte peper, 1 ui, 3 teentjes knoflook, twee eetlepels kaneel, een beetje chilipepervlokken, 1 liter groentebouillon, 50 g boter, 30 g pijnpitten, 100 g griekse yoghurt (ik gebruik kefir die ik zelf maak), een eetlepel melk.
Go! Verwarm de oven op 220 graden en doe de blokjes pompoen in een braadslee nadat je ze door olie hebt gemengd en gekruid met flink wat zout en zwarte peper. Rooster een half uur tot een uur tot hij heel zacht is en gaat verkleuren.
*ik weet dat ik wat oversla: het schillen van de pompoen.. ik ga altijd een kartelmes en een groentenmes in de aanslag en hou een sterke mannenarm achter de hand. Het is een rotkarwei, in elk geval.
Terwijl de pompoen roostert (zie boven) begin je de laatste twintig minuten de ui te fruiten in olijfolie. Dit duurt gauw tien minuten. Doe knoflook, kaneel en chilipeper bij dit mengsel en laat nog een vijftal minuutjes bakken. Doe vervolgens de bouillon erbij.
Smelt ondertussen in een andere koekenpan de 50g boter, bak daar de pijnpitten in met behoorlijk wat kaneel. Doe dit op een laag vuur tot de pitten lichtbruin zijn, schenk dit alles in een kommetje. Schraap de restjes van de bodem van de pan, heerlijk!
Neem nog een kommetje, meng de yoghurt of kefir met fijngeplette knoflook en zout.
Deze laatste twee bereidingen zijn de garnering. Hoe je die erbij doet zie je op de foto.
smakelijk!
Al een paar maanden kopen we elke week een bio groentenpakket bij de wassende maan.
En we zijn er ontzettend tevreden van. Elke week wachten we vol spanning op wat er deze keer weer zal klaarliggen in ‘de grijze bak’. Het pakket gaf ons nu een grote paksoi (dankje chinese schoonbroer voor een recept), een radiccio (géén aanrader, de grootste uitdaging ooit, zelfs voor ik die alles lust), een groot pak prei (waar zagen we dat nog voorbije weken?) en .. een groene pompoen.
Pompoen kan je heerlijk klaarmaken, op vele wijzen maar hij is moeilijk te schillen.
Een verdieping lager ligt hij nu te roosteren om dan samen met kaneel en kaas een moorse soep te worden.
Ik hoop dat ik het hier gauw kan tonen, mijn soepje.
Soep van courgette met yoghurt
Ik heb vandaag een soepje gemaakt en was zo enthousiast dat ik het graag wil delen. Vriendjelief houdt niet van yoghurt vandaar dat ik ze zéér stiekem heb gemaakt en pas in het midden van de “mmmm’s” heb verteld dat de soep ook kefir heeft.
Ingrediënten
4 kleine courgettes (ik gebruik altijd turkse, die hebben een zachtere en lichtere schil), 2 tenen look, 400 g goede yoghurt of kefir, 750 cl visbouillon, 1 eidooier, een halve eetlepel bloem, 50g boter, peper, zout, muntblaadjes, zachte chilivlokken.
Werkwijze
Laat een deel van de boter in een kleine pan karameliseren. Dit doe je door ze op een laag vuur de laten smelten. Je zal zien dat de eiwitten zich scheiden en langzaamaan kleuren. Op het ogenblik dat ze goudbruin zijn neem je de pan van het vuur en zet je de gekarameliseerde boter apart. Ik hou erg van de rijke smaak die dit proces met zich meebrengt.
Meng de yoghurt samen met de eidooier en de bloem. Roer goed door. Dit zorgt ervoor dat het levende proces van de yoghurt, dat er anders voor zorgt dat hij verder in de bereiding klontert, stopt. Meng met de bouillon en zet even apart.
Snij de courgettes in schijfjes en bak ze samen met de look in een pot. Wanneer ze zacht zijn en zoet ruiken mag je ze gaan mixen. Ikzelf mix ze vaak maar half zodanig dat je een nog vrij textuurrijke soep krijgt.
Giet het yoghurtmengsel er over en laat een minuutje doorkoken. Af en toe meng ik pasta door mijn soepen (handig voor de restjes lasagnavellen op te maken, die breek ik dan in hoekjes), dan moet je soep natuurlijk wat langer koken.
Kruid nu met peper en zout.
Schenk de soep in borden en giet een beetje van de gekarameliseerde boter in het midden van je soep, werk af met de gesnipperde muntblaadjes en de zachte chili.
Klaar!
